Bı sözü sindirmek iki günümü aldı. Böyle güçlü cümleleri duyduğumda benim neden aklıma gelmiyor diye üzülürüm.
Arabama binerken kırık bir oyuncak bebek gördüm yerde.
İstediğini alamamış küçük bir kız çocuğunu çok kızdırmışlar diye düşündüm.
Sonra aklıma hiç katılmadığım, menfaatçi atalarımdan birinin araya sokuşturduğu bir atasözü geldi. “Köprüyü geçene kadar ayıya dayı diyeceksin!”
Bence ayıya “Dayı” dediğin anda ayılara yem oldun demektir.
Biz böyle büyümedik çünkü.
Her köprüyü savaşarak geçtik. Geçemediğimizde de duruşumuzu bozmadık,
Ayı! deyip başka yola gittik.
Arabama binerken bunu düşündüm işte.
Ve çalıştırırken mırıldandım;
Yaşasın, hedefi uğruna eğilmeyen, kaşlarını kafa kesmek üzere kalkmış bir pala gibi kaldırıp meydan okuyan,
barby bebeğini gözünün yaşına bakmadan ayağının altına alıveren savaşçı küçük kız çocukları!
Barış Bulut
